Nadir toprak elementlerine yönelik talep 2015'ten bu yana iki katına çıkarken, Çin'in dünyanın en büyük tedarikçisi konumundaki ağırlığı gerçek ekonomik riskleri hızla gün yüzüne çıkardı. International Energy Agency (IEA) raporuna göre mıknatıs nadir topraklarına yönelik talebin 2030'a kadar yüzde 30'dan fazla artması bekleniyor. Ancak nadir topraklar, tedarik zincirinin her aşamasında dünya genelinde en coğrafi olarak yoğunlaşmış mineraller arasında yer alıyor.
Yirmi yıl önce Çin, küresel daimi mıknatıs üretiminin yaklaşık yarısını karşılıyordu. Bugün Çin, mıknatıs nadir topraklarının küresel madenciliğinin yaklaşık yüzde 60'ını, rafinajın yüzde 90'ından fazlasını ve daimi mıknatıs üretiminin yüzde 95'ini üstleniyor. Çin'in hakimiyetinin doğurduğu sonuçlar, kritik mineraller üzerindeki son ihracat kısıtlamalarıyla çarpıcı biçimde ortaya çıktı.
Çeşitlendirme çabaları ABD, Avrupa, Japonya ve Avustralya'da hız kazanıyor; yeni madencilik projeleri, rafinaj kapasitesi ve geri dönüşüm programlarının tamamı geliştirme aşamasında. IEA, anlamlı politika desteği olmaksızın arzın coğrafi yoğunlaşmasının en az bir on yıl daha süreceği uyarısını yapıyor. Öne çıkan projeler: MP Materials (ABD), Lynas (Avustralya), Iluka Resources (Avustralya), Solvay (Belçika), Neo Performance Materials (Kanada), Energy Fuels (ABD).
U.S. Department of Defense, Defense Production Act kapsamında MP Materials'a stratejik finansman sağlıyor. EU Critical Raw Materials Act, 2030'a kadar AB tüketiminin yüzde 10'unun yerli madencilikten, yüzde 40'ının iç işleme kapasitesinden ve yüzde 25'inin geri dönüşümden gelmesini hedefliyor. Tesla, Apple, General Motors, Ford, Volkswagen, Siemens Gamesa ve Vestas gibi büyük tüketiciler, uzun vadeli offtake anlaşmalarıyla arz güvencesi arayışında. Urban mining, e-waste recycling ve alternatif kimyasal yaklaşımlar (ferrite magnet, iron-nitride magnet), uzun vadeli çeşitlendirme stratejisinin tamamlayıcı sütunlarını oluşturuyor.
