Analist Görüşü: Sahte iadelerle mücadele etmek, perakendeciler ve tüketici markaları için giderek büyüyen bir sorun. 2026'da bu sorunların daha yaygın ve karmaşık hale geleceğine dair işaretler endişe verici bir boyuta ulaştı. Yerleşik iade politikalarına sahip olgun e-ticaret pazarlarına bakıldığında iade sahtekarlığının ciddi bir sorun olarak öne çıktığı görülüyor. ABD'de Deloitte ve National Retail Federation (NRF) sektör raporları, 2024 ve 2025 yıllarında iadelerin yüzde 9 ile yüzde 15'inin sahte olduğunu ortaya koyuyor; bu durum işletmelere milyarlarca dolara mal oluyor.
İngiltere merkezli sahtekarlık önleme servisi Cifas, yetişkinlerin yüzde 17'sinin perakende iadesi için sahte talep oluşturmanın yasa dışı olmadığını düşündüğünü bildiriyor. 16-24 yaş grubunun yüzde 35'i ise iade almak için yalan söylemeye razı olduğunu kabul ediyor. Almanya'da da benzer iade ve geri ödeme suistimali sorunları yaşanıyor. Ravelin'in Global Fraud Trends raporu, geri ödeme suistimalinin geçen yılki yüzde 53'ten 2025'te yüzde 57'ye çıktığını ortaya koyuyor.
İade hizmet sağlayıcıları, perakendecilerin ve markaların sahte iadelerle başa çıkmasına yardımcı olmak için giderek daha fazla kaynak ve inovasyon ayırıyor. Sorun o kadar büyüdü ki "iade ve geri ödeme politikası suistimali", küresel Merchant Risk Council tarafından çevrimiçi perakendeciler gibi satıcıların en çok karşılaştığı sahtekarlık türü olarak belirlendi.
İade sahtekarlığını daha karmaşık ve yaygın hale getiren birçok faktör var. Wardrobing — bir tüketicinin ürünü kullanıp geri göndermesi — aşırı boyutlara taşınıyor. Influencer kültürü buna katkıda bulunurken kişisel bütçeleri sıkıştıran ekonomik koşullar da rol oynuyor. Tüketiciler son moda kıyafetleri giyip aynı kombini tekrar etmemek için baskı hissediyor; ancak bunu her zaman karşılayamıyor. Perakendeciler kimlik doğrulama, iade davranışı analitiği ve condition-based grading süreçlerine yatırım yapmadıkça tersine lojistik maliyetlerini sürdürülebilir kılamayacak.
